Στο προηγούμενο αφιέρωμα, ασχοληθήκαμε με τα ξένα τραγούδια που ερμήνευσε ο Γιάννης Πάριος με ελληνικούς στίχους τη διετία 1975-77. Συνεχίζουμε και πάμε στον Απρίλιο του 1978 και στο «Να γιατί σ’ αγάπησα». Όσον αφορά το ομώνυμο κομμάτι, πρόκειται για το “Mon coeur pour te garder” των J.P. Lang-B. Bergman-F. Bernheim που είχε ερμηνεύσει ένα χρόνο νωρίτερα η Noelle Cordier.

Είναι ο δίσκος του Πάριου με τα περισσότερα «μεταγλωττισμένα» τραγούδια (πέντε). Πιο γνωστό από αυτά (εκτός του ομότιτλου) το «Ακόμα σε θυμάμαι», το οποίο είναι διασκευή του πασίγνωστου “Brasilia carnaval” που ακούγεται πολύ συχνά την περίοδο του καρναβαλιού. Είναι γραμμένο από τους Tony Vale-Edilda το 1975 και η μελωδία του ακουγόταν εκείνη την εποχή στο τηλεοπτικό σώου του Γάλλου Guy Lux με τίτλο “Ring Parade”. Εν συνεχεία, συναντάμε το «Και σε ρωτώ», ο πρωτότυπος τίτλος του οποίου είναι “Il est deja trop tard” σε μουσική κι ερμηνεία του Γάλλου Frederic Francois και στίχους του R. Marino Atria. Υπάρχουν άλλα δύο, για τα οποία δυστυχώς δεν καταφέραμε να βρούμε την παραμικρή πληροφορία όσον αφορά τον πρωτότυπο τίτλο τους. Πρόκειται για τα «Να ‘ρθεις» της Patricia Carli, «Τώρα τι θες» των Frederic Francois-R. Marino Atria. Ο δίσκος ξεπερνά σε πωλήσεις τις 200.000 αντίτυπα. Τον Απρίλιο του 1979 βγαίνει στην κυκλοφορία το άλμπουμ «Θα με θυμηθείς», στο οποίο περιλαμβάνονται άλλα δύο «μεταγλωττισμένα» τραγούδια: Αρχικά, το «Τώρα που σήμανε η ώρα» που είναι το γνωστό ορχηστρικό “Ballade pour Adeline” των Paul de Senneville-Oliver Toussaint. Εν συνεχεία, το «Μη μ’ αφήνεις μη» με ελληνικούς στίχους της Σόφης Παππά (όλα τα υπόλοιπα ήτανε του Πυθαγόρα) το οποίο είναι το πασίγνωστο “Ne me quitte pas” του Jacques Brell. Οι πωλήσεις υπερβαίνουνε τις 150.000 αντίτυπα. Η δεκαετία του ’80 για τον Γιάννη Πάριο ανοίγει με το δίσκο «Σε χρειάζομαι», ο οποίος κυκλοφορεί το Μάρτιο εκείνης της χρονιάς. Η μεγάλη (και διαχρονική όπως αποδείχτηκε) επιτυχία του είναι το «Να ‘μουνα Θεός», που είναι η ελληνική διασκευή του περουβιανού “Alma, Corazon y vida” του Adrian Flores, η πιο γνωστή ερμηνεία του οποίου είναι από τους “Los Panchos”, ένα τρίο που έγραψε σημαντική ιστορία στα χρόνια του ’50 και του ’60. Τους στίχους έγραψε ο Δημήτρης Ιατρόπουλος.

Επίσης, στο άλμπουμ περιλαμβάνεται η διασκευή του “Le lac majeur” του Mort Shuman με ελληνικό τίτλο «Φύγε λοιπόν» σε στίχους του αείμνηστου Γιώργου Κανελλόπουλου, καθώς και του πασίγνωστου ταγκό “Nostalgias” του Αργεντινού Juan Carlos Obian που γράφτηκε το 1936 πάνω σ’ ένα ποίημα του Enrique Cadicamo. Στη γλώσσα μας, έγινε «Θυμάμαι» με στίχους του Δημήτρη Ιατρόπουλου.

Κάπου εκεί, ολοκληρώνεται η εποχή των «μεταγλωττισμένων» τραγουδιών για τον Γιάννη Πάριο, ο οποίος από εκεί και πέρα στρέφεται αποκλειστικά σε Έλληνες συνθέτες. Μοναδική εξαίρεση, η διασκευή της μεγάλης επιτυχίας του Lionel Riche “Hello” που συμπεριέλαβε τον Απρίλιο του 1985 στο δίσκο «Εγώ κι εσύ» με τίτλο «Πού πας» σε στίχους δικούς του.

ΤΑΣΟΣ ΚΡΙΤΣΙΩΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ RADIOGREECE